n_ciekawestrony.jpg

Kto najgorszy w rządzie?
 

 -   I L U S T R A C J E   - 


Suren Vardanian

Dom na polanie


 


-  M A G I S T E R I U M  -


Pius XII

Sacramentum ordinis
- O święceniach


 

Naszą witrynę przegląda teraz 1225 gości 
Ilość odsłon od 7 XI 2008 r. .
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

Wampir

Niezwykła książka „Wampir” Władysława Reymonta, ukazująca dramat uwikłania się w spirytyzm, okultyzm i fałszywe religie, to już jedenasta pozycja z serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Hetmani

Przemilczana książka „Hetmani” Weyssenhoffa, ukazująca się dopiero po raz drugi w ponad sto lat od swej pierwszej edycji, to już dziesiąta z serii książek Magna carta, zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Doskonałe nabożeństwo do Panny Maryi

Staraniem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazał się tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład bestsellera - ponadczasowego dzieła św. Ludwika Marii Grignon de Montfort O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Więcej...

Wyprawa po żonę

"Wyprawa po żonę" Korzeniowskiego, ponownie wydana blisko 160 lat po swej pierwszej edycji, to kolejna pozycja serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX wieku. Więcej...

Pójdźmy za Nim!

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się wyjątkowa książeczka - wizytówka serii Magna carta. To niemal zapomniana - niewygodna, bo katolicka - wiecznie aktualna nowela Henryka Sienkiewicza zatytułowana "Pójdźmy za Nim!". Więcej...

Katechizm św. Piusa X

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować nowe wydanie (4 kolory okładki do wyboru!) wybitnego dzieła świętego papieża - Piusa X - ponadczasowego i ortodoksyjnego katechizmu dla osób dorosłych i młodzieży. Więcej...

Cesarski odstępca

Staraniem WDS ukazała się kolejna książka Louisa de Wohla – już piętnasta! – „Cesarski odstępca” goszcząca – niejako w drodze wyjątku – w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 1

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 2

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

O mitrę hospodarską

"O mitrę hospodarską" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to siódma z nowej serii - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Posłaniec Króla

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się długo oczekiwana książka Louisa de Wohla (już czternasta!) "Posłaniec Króla" goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Tiara i korona, t. 1

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Tiara i korona, t. 2

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 1

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 2

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Matka Boża i Jej rodzina

Nakładem WDS ukazała się książka z godnymi uwagi wywiadami z szesnastoma rozmówcami oraz artykułami autorstwa Kajetana Rajskiego o Najświętszej Maryi Pannie, Jej świętach i kulcie oraz Jej bliższej i dalszej rodzinie, a także o siedmiu szkaplerzach. Więcej...

Bez dogmatu

"Bez dogmatu" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to czwarta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Puszcza

Powieść "Puszcza" Józefa Weyssenhoffa, ponownie wydana wiek po pierwszej edycji, to trzecia z serii książek Magna carta zawierającej wielkie i ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Wiry

"Wiry" Henryka Sienkiewicza (1846–1916), ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to druga z nowej serii książek - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Na polu chwały

"Na polu chwały" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, otwiera nową serię książek - Magna carta - zawierającą wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Śmierć i sąd

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Niebo i piekło

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Koniec świata

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Tylko Kościół. Apologetyka

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować w stulecie śmierci autora pierwsze polskie tłumaczenie książki „Tylko Kościół. Apologetyka” dobitnie dowodzącej, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. Więcej...

Nawrócenie i magia

„Nawrócenie i magia” Gilberta Keitha Chestertona to rozszerzona edycja książki wydanej wcześniej przez WDS. Pozycja zawiera „Kościół katolicki i konwersję”, także „Dokąd prowadzą wszystkie drogi” oraz – premierowo – sztukę: „Magia. Komedia fantastyczna”. Więcej...

Pasterz świata

Po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu wspaniała, osobista książka Louisa de Wohla goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Poznaj wyśmienitą biografię „Pasterz świata” o losach Piusa XII. Więcej...

O naśladowaniu Chrystusa

Tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład genialnej książki Tomasza a Kempis, oprócz Pisma Świętego najbardziej popularnego dzieła literatury chrześcijańskiej w historii. Książka nawróciła więcej ludzi, aniżeli zawiera liter na swych kartach! Więcej...

Błogosławieni i słudzy Boży

Nakładem WDS ukazała się książka z pasjonującymi wywiadami o dwunastu błogosławionych i sześciu sługach Bożych przeprowadzonymi przez Kajetana Rajskiego z dziewiętnastoma rozmówcami, zwierająca także teksty o niezwykłym dziedzictwie czterech świętych. Więcej...

http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/818366baner_Wampir.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/391645baner_Hetmani.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/410401baner_Traktat_o_doskonalym_nabozenstwie.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/890362baner_Wyprawa_po_zone.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/432152baner_Pojdzmy_za_Nim.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/229445baner_Pius_X.JPG http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/657702baner_RCesarski.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/587604baner_Listy_1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/329658baner_Listy_2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/830971baner_MitreHospodarska.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/811784baner_poslaniec_krola.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/631027baner_TiaraiKorona1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/235694baner_TiaraiKorona2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/669600baner_RPolanieckich2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/244631baner_RPolanieckich1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/957404baner_MB_i_jaj_rodzina_czyli_kto.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/206161baner_Bez_dogmatu.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/379606baner_Puszcza.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/635690baner_Wiry.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/945785baner_Na_polu_chwaly.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/689327baner_Smierc_i_sad.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/471952baner_Niebo_i_pieklo.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/330416baner_KoniecSwiata.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/661023baner_Tylko_Kosciol.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/477625baner_chesterton2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/154209baner_Pasterz.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/265341baner_OnasladowaniuChrystusa.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/589607baner_SiBczylikto.jpg
 

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Odpowiedź na modlitwy PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 4
SłabyŚwietny 
czwartek, 04 lipca 2013 13:30

Wśród świętych są dwie postaci wielkich grzeszników – święta Maria Magdalena i święty Augustyn, którzy w momencie nawrócenia zerwali całkowicie z przeszłością i nigdy więcej do niej nie wrócili.

„Ty zerwałeś krępujące mnie pęta – woła święty Augustyn. – Tobie składam ofiarę i cześć. Zaszczyty, bogactwo, przyjemności i inne rzeczy, których kiedyś pragnąłem, teraz nie przedstawiają żadnej wartości. Powiedziałeś, pozbądź się ich i zamiast na nich, polegaj na Mnie. I ja śpiewam Tobie, Panie Boże, który jesteś mą nagrodą, mym bogactwem i moim zbawieniem”.

Przerwa wakacyjna kończyła się. Augustyn postanowił porzucić stanowisko nauczyciela i w odosobnieniu przygotować się do chrztu. Werekundus, jeden z nielicznych wiernych mu towarzyszy, miał dom w Kasycjakum, który oddał do dyspozycji Augustynowi na czas jego pobytu w Italii. Pod dachem domu zgromadziło się grono bliskich Augustynowi osób – jego młodszy brat Nawigiusz, wierny Alipiusz, który miał przyjąć chrzest razem ze swym przyjacielem, Licencjusz i Trygecjusz, uczniowie Augustyna i kilku innych. Była i Monika, matkująca im wszystkim, której słoneczna obecność ożywiała dom. Nadeszła jesień, połowa września. Okolica tonęła w zieleni, złocie i czerwieni liści na tle fioletu Apeninów widocznych w oddali. To tutaj, w odosobnieniu tak bliskim jego sercu, po raz pierwszy przeczytał psalmy. Był porażony ich pięknem; każde słowo prowadziło go wprost do Boga. Monika czytała wraz z nim, a Augustyn opowiada, że często prosił ją o wyjaśnienia, „jako że ona stąpała pewnie po ścieżce, którą ja dopiero dostrzegłem”.

Poza psalmami były też i inne nauki, i święty Augustyn opowiada o niektórych interesujących dyskusjach prowadzonych na trawie lub w salach łaźni, z których korzystali, gdy pogoda nie pozwalała spędzać czasu na zewnątrz.

Pewnego poranka, gdy Augustyn wraz z uczniami rozmawiał o cudownej harmonii i ładzie istniejącym w naturze, drzwi się otworzyły i do środka zajrzała Monika.

– Jak przebiega rozmowa? – zapytała, gdyż wiedziała, co było przedmiotem ich dyskusji. Augustyn poprosił, by do nich dołączyła, jednak Monika uśmiechnęła się.

– Nigdy nie słyszałam o kobietach filozofach – odpowiedziała.

– A to błąd – odparł Augustyn. – W starożytności były kobiety zajmujące się filozofią, a poza tym wiesz, droga matko, jak bliska mi jest twoja filozofia. Filozofia to nic innego jak umiłowanie mądrości. Teraz kochasz mądrość bardziej niż mnie i ja wiem, co to oznacza. To tak wysoki stopień mądrości, który nie pozwala obawiać się przeciwności losu czy nawet śmierci. Wszyscy są zdania, że to największa mądrość. Dlatego też to ja usiądę u twych stóp jak uczeń.

Monika uśmiechnęła się i powiedziała synowi, że nigdy w dotychczasowym życiu nie powiedział tylu kłamstw. Mimo jej protestów nie pozwolono jej odejść i włączono ją do grona filozofów. „Dyskusje – opowiada święty Augustyn – wiele zawdzięczały jej obecności.”

15 listopada był dniem urodzin Augustyna. Po popołudniowym posiłku zaprosił przyjaciół do łaźni, aby i ich dusze znalazły dla siebie pokarm.

– Myślę, że wszyscy się zgadzacie, powiedział, że jesteśmy połączeniem duszy i ciała. Wszyscy zgodzili się z tym stwierdzeniem, poza Nawigiuszem, który skłonny był do dyskusji i przyznał, że nie wie.

– Czy chcesz powiedzieć – spytał Augustyn – że nic nie wiesz, czy też, że wśród kilku rzeczy, których nie wiesz, jest właśnie ta kwestia?

Pytanie zbiło nieco z tropu Nawigiusza, jednak pozostali natarli na niego i w końcu przekonali go, by przyznał, że jest pewien, iż on również, tak jak wszyscy, posiadał duszę i ciało. Zgodzono się, że jedzenie stanowi strawę dla ciała.

– Czy dusza również nie potrzebuje pokarmu? – spytał Augustyn. – I czym jest ten pokarm? Czy nie jest nim wiedza?

Monika zgodziła się z nim, jednak Trygecjusz był odmiennego zdania.

– Ale ty sam jesteś dowodem na prawdziwość tego twierdzenia. Czy nie powiedziałeś w trakcie posiłku, że nie wiesz, co jesz, gdyż się zamyśliłeś. Tymczasem twoje zęby nie przestały pracować. Czy twoja dusza nie przyjmowała pokarmu w tym samym czasie?

W tym momencie Augustyn przypomniał im o swoich urodzinach i powiedział, że skoro zapewnił im strawę dla ciała, nadszedł czas by nakarmić i dusze.

– Czy są głodne? – zapytał. W odpowiedzi usłyszał zgodny chór głosów.

– Czy człowiek może być szczęśliwy – spytał – jeśli nie ma tego, czego pragnie, i czy jest szczęśliwy, gdy to zdobędzie?

Monika jako pierwsza odpowiedziała na pytanie.

– Jeśli pragnie czegoś dobrego i dostanie to – odpowiedziała – będzie szczęśliwy. Jednak, gdy pragnie zła, nie będzie szczęśliwy, nawet gdy jego marzenie się spełni.

– Mądre słowa, matko! – wykrzyknął Augustyn. – Wzniosłaś się na szczyty filozofii tym jednym stwierdzeniem.

Ktoś inny dodał jeszcze, że jeśli człowiek ma wiele potrzeb, nie może być szczęśliwy. W końcu wszyscy się zgodzili, że tylko ten, kto posiadł Boga jest w pełni szczęśliwy. Dyskusja toczyła się już długi czas i Augustyn, stwierdziwszy, że dusza, podobnie jak ciało, może odczuwać nadmiar pokarmu, zaproponował, by dokończyć rozmowę następnego dnia.

I wtedy też rozmowa potoczyła się dalej.

– Jeśli tylko ten, kto posiada Boga, może odczuwać szczęście, kim jest ten, który go posiada? – zapytał Augustyn i zaprosił wszystkich do wyrażenia zdania.

– Ten, czyje życie wypełnia dobro – padła jedna odpowiedź.

– Ten, kto wypełnia wolę Boga – odpowiedział ktoś inny.

– Ten, kto ma czyste serce – zabrała głos trzecia osoba.

Nawigiusz nic nie powiedział, ale zgodził się z ostatnią wypowiedzią. Monika przyznała rację wszystkim.

Święty Augustyn kontynuował:

– Czy wolą Boga jest, by wszyscy Go szukali?

– Oczywiście – odpowiedziano mu zgodnie.

– Czy ten, kto szuka Boga może czynić w życiu zło?

– Oczywiście, że nie – odparli.

– Czy człowiek, którego serce nie jest czyste, może szukać Boga?

– Nie – stwierdzili.

– A zatem – ciągnął Augustyn – co w końcu mamy? Człowieka, który czyni w życiu dobro, wypełnia wolę Boga, ma czyste serce i poszukuje Boga. Ale jeszcze Go nie posiada. Dlatego też nie możemy powiedzieć, że ci, którzy czynią dobro, wypełniają wolę Boga i mają czyste serca, posiadają Boga.

Zdając sobie sprawę, w jaką złapał ich pułapkę, wszyscy wybuchnęli śmiechem. Ale Monika, twierdząc, że wolno przychodzi jej rozumienie takich wywodów, poprosiła o ponowne przytoczenie argumentów. Potem na chwilę zagłębiła się w myślach.

– Nikt nie może posiąść Boga nie szukając Go – odpowiedziała.

– To prawda – przyznał Augustyn – ale gdy poszukuje, nie może Go jeszcze posiadać.

– Wydaje mi się, że nie ma człowieka, który by nie posiadał Boga – powiedziała. – Ci, którzy czynią dobro w życiu, mają w Nim przyjaciela, zaś ci, którzy czynią zło, zmieniają siebie w Jego wrogów. Zmieńmy zatem twierdzenie: ten, kto ma w Bogu przyjaciela, jest szczęśliwy.

Wszyscy zgodzili się z wyjątkiem Nawigiusza.

– Nie – powiedział – i to z następującego powodu. Jeśli szczęśliwym jest ten, kto ma Boga za przyjaciela (a Bóg jest przyjacielem tych, którzy Go poszukują, a ci, którzy Go poszukują nie posiadają Go – z czym wszyscy się zgodzili), więc jest oczywiste, że ci, którzy szukają Boga, nie mają tego, czego pragną. A wszyscy wczoraj powiedzieliśmy, że człowiek nie może być w życiu szczęśliwy, jeśli nie ma tego, czego pragnie.

Monika nie wiedziała, co mu odpowiedzieć, choć była pewna, że taka odpowiedź istnieje.

– Poddaję się – powiedziała. – Logika jest przeciwko mnie.

– A zatem – kontynuował Augustyn, doszliśmy do wniosku, że ten, kto odnalazł Boga, ma Go za swego przyjaciela i jest szczęśliwy; zaś ten, kto nadal szuka Boga, też ma w Bogu przyjaciela, ale nie jest jeszcze szczęśliwy. Ten natomiast, kto odsunął się od Boga popełniwszy grzech, nie ma w Bogu przyjaciela i nie jest szczęśliwy.

To stwierdzenie zadowoliło wszystkich.

Przystąpiono więc do rozważań drugiej strony zagadnienia.

– Co składa się na brak szczęścia? – zapytał Augustyn.

Zdaniem Moniki ubóstwo i brak szczęścia były ze sobą związane.

– Bowiem ten, kto nie ma tego, czego chce – powiedziała – jest zarówno biedny, jak i nieszczęśliwy.

Następnie Augustyn założył, że istnieje człowiek, który posiadł już wszystko na tym świecie. Czy nadal pragnąłby czegoś? I czy na pewno byłby szczęśliwy?

Licencjusz zasugerował, że pozostałby w nim strach przed utratą tego, co już posiada.

– Ten strach – odpowiedział mu Augustyn – sprawiłby, że byłby nieszczęśliwy, ale nie zwiększyłby jego potrzeb. Mielibyśmy zatem człowieka, który jest nieszczęśliwy, ale nie ubogi.

Z tym stwierdzeniem zgodzili się wszyscy poza Moniką, według której brak szczęścia pozostawał w bezpośrednim związku z istnieniem potrzeb.

– Ta przykładowa postać, mimo iż zamożna, nadal obawia się utraty majątku. To pokazuje, że brak mu mądrości. Czy możemy powiedzieć, że człowiek, który pragnie pieniędzy, ma nadmierne potrzeby i nie powiedzieć tego samego, gdy pragnie mądrości?

Reakcją na te słowa stał się okrzyk podziwu. Był to ten sam argument, którego zamierzał użyć Augustyn.

– Nie można byłoby tego ująć w świętsze i prawdziwsze słowa – powiedział Licencjusz. – Bo, czy może być coś gorszego niż brak mądrości? A mądry człowiek nie może być ubogi, choćby nie wiadomo czego mu brakowało.

Następnie Augustyn przystąpił do definiowania pojęcia mądrości.

– Mądrość, która nas uszczęśliwia – powiedział – to mądrość obecna w Bogu, a mądrość Boża, to postać Syna Bożego. Życie doskonałe jest jedyną formą życia szczęśliwego – ciągnął – a do niego zaprowadzi nas niezachwiana wiara, radosna nadzieja i nieustająca miłość, jeśli tylko podążymy w odpowiednim kierunku.

I tak zakończyła się dyskusja, która zadowoliła wszystkich uczestników.

– Och – wykrzyknął Trygecjusz – jak ja bym chciał, żebyś zapraszał nas na taką ucztę każdego dnia!

– Umiarkowanie we wszystkim – odpowiedział mu Augustyn. – Jeśli sprawiło ci to przyjemność, tylko Bogu musisz podziękować.

I tak mijały szczęśliwe, beztroskie dni na poszukiwaniu odwiecznej mądrości.

„Zbyt późno zacząłem Cię kochać, Ty, który jesteś Pięknem tak odwiecznym jak i nowym!” – wołał Augustyn. „Popatrz tylko, nosiłem Cię w sobie, gdy byłem daleko stąd i tam Cię poszukiwałem. Poznałem Twój smak i odczuwam głód. Dotknąłeś mnie i ja płonę”.

Na początku Wielkiego Postu (roku 387) Augustyn i Alipiusz powrócili do Mediolanu, aby wziąć udział w zajęciach przygotowujących do chrztu prowadzonych przez świętego Ambrożego.

W nocy z Wielkiej Soboty na Niedzielę Wielkanocną wszelkie przewinienia z przeszłości zostały na zawsze zmyte przez oczyszczające wody. Podczas Mszy świętej o świcie tego błogosławionego poranka Augustyn klęczał przy ołtarzu, czekając na przyjęcie Pana Boga. Monika klęczała obok niego. Jej łzy i modlitwy pomogły. Matka i syn znów stanowili jedność, tak w sercu, jak i w duszy.

cdn.

Frances Alice Forbes

Powyższy tekst jest fragmentem książki Frances Alice Forbes Święta Monika. Ideał matki chrześcijanki.

Czytaj więcej z tej książki:

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Młoda chrześcijanka

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Żona poganina

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Młodość Augustyna

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Nowe radości i nowe troski

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Kartagina i wieczność

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Augustyn w Kartaginie

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Zmagania Augustyna

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Pęknięte serce

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Wielkie zmagania

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Odpowiedź na modlitwy

Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Odejście Świętej

Oglądaj ilustracje z tej książki:

Święta Monika – galeria

Przedruk tekstu jest możliwy jedynie za podaniem klikalnego źródła.

 
Start Dzieciarnia Dzieciarnia Św. Monika – Ideał matki chrześcijanki. Odpowiedź na modlitwy
 

GALERIE

DZIECIARNIA