n_ciekawestrony.jpg

Kto najgorszy w rządzie?
 

 -   I L U S T R A C J E   - 


Suren Vardanian

Dom na polanie


 


-  M A G I S T E R I U M  -


Pius XII

Sacramentum ordinis
- O święceniach


 

Naszą witrynę przegląda teraz 1455 gości 
Ilość odsłon od 7 XI 2008 r. .
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

Hetmani

Przemilczana książka „Hetmani” Weyssenhoffa, ukazująca się dopiero po raz drugi w ponad sto lat od swej pierwszej edycji, to już dziesiąta z serii książek Magna carta, zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Doskonałe nabożeństwo do Panny Maryi

Staraniem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazał się tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład bestsellera - ponadczasowego dzieła św. Ludwika Marii Grignon de Montfort O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Więcej...

Wyprawa po żonę

"Wyprawa po żonę" Korzeniowskiego, ponownie wydana blisko 160 lat po swej pierwszej edycji, to kolejna pozycja serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX wieku. Więcej...

Pójdźmy za Nim!

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się wyjątkowa książeczka - wizytówka serii Magna carta. To niemal zapomniana - niewygodna, bo katolicka - wiecznie aktualna nowela Henryka Sienkiewicza zatytułowana "Pójdźmy za Nim!". Więcej...

Katechizm św. Piusa X

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować nowe wydanie (4 kolory okładki do wyboru!) wybitnego dzieła świętego papieża - Piusa X - ponadczasowego i ortodoksyjnego katechizmu dla osób dorosłych i młodzieży. Więcej...

Cesarski odstępca

Staraniem WDS ukazała się kolejna książka Louisa de Wohla – już piętnasta! – „Cesarski odstępca” goszcząca – niejako w drodze wyjątku – w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 1

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 2

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

O mitrę hospodarską

"O mitrę hospodarską" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to siódma z nowej serii - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Posłaniec Króla

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się długo oczekiwana książka Louisa de Wohla (już czternasta!) "Posłaniec Króla" goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Tiara i korona, t. 1

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Tiara i korona, t. 2

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 1

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 2

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Matka Boża i Jej rodzina

Nakładem WDS ukazała się książka z godnymi uwagi wywiadami z szesnastoma rozmówcami oraz artykułami autorstwa Kajetana Rajskiego o Najświętszej Maryi Pannie, Jej świętach i kulcie oraz Jej bliższej i dalszej rodzinie, a także o siedmiu szkaplerzach. Więcej...

Bez dogmatu

"Bez dogmatu" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to czwarta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Puszcza

Powieść "Puszcza" Józefa Weyssenhoffa, ponownie wydana wiek po pierwszej edycji, to trzecia z serii książek Magna carta zawierającej wielkie i ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Wiry

"Wiry" Henryka Sienkiewicza (1846–1916), ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to druga z nowej serii książek - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Na polu chwały

"Na polu chwały" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, otwiera nową serię książek - Magna carta - zawierającą wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Śmierć i sąd

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Niebo i piekło

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Koniec świata

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Tylko Kościół. Apologetyka

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować w stulecie śmierci autora pierwsze polskie tłumaczenie książki „Tylko Kościół. Apologetyka” dobitnie dowodzącej, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. Więcej...

http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/391645baner_Hetmani.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/410401baner_Traktat_o_doskonalym_nabozenstwie.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/890362baner_Wyprawa_po_zone.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/432152baner_Pojdzmy_za_Nim.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/229445baner_Pius_X.JPG http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/657702baner_RCesarski.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/587604baner_Listy_1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/329658baner_Listy_2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/830971baner_MitreHospodarska.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/811784baner_poslaniec_krola.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/631027baner_TiaraiKorona1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/235694baner_TiaraiKorona2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/669600baner_RPolanieckich2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/244631baner_RPolanieckich1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/957404baner_MB_i_jaj_rodzina_czyli_kto.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/206161baner_Bez_dogmatu.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/379606baner_Puszcza.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/635690baner_Wiry.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/945785baner_Na_polu_chwaly.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/689327baner_Smierc_i_sad.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/471952baner_Niebo_i_pieklo.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/330416baner_KoniecSwiata.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/661023baner_Tylko_Kosciol.jpg
 

Przeciętność to nie ideał PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 
środa, 05 kwietnia 2017 20:35

O debacie wokół adhortacji „Amoris laetitia” i wierności nauczaniu Jana Pawła II o rodzinie mówi o. Jarosław Kupczak (ur. 1964) – dominikanin, profesor nauk teologicznych, kierownik Katedry Antropologii Teologicznej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie oraz dyrektor Ośrodka Badań nad Myślą Jana Pawła II UP JP2.

Dyskusja wokół adhortacji „Amoris laetitia” (dalej skrót: AL) skupiła się na rozdziale VIII, w którym pojawia się kwestia Komunii dla osób po rozwodzie żyjących w nowych związkach. Wydaje się, że ta jedna sprawa przesłoniła wszelkie inne treści. Chyba źle się stało, że poszło to w tę stronę…

- Dobry skutek obecnej sytuacji jest taki, że temat małżeństwa i rodziny stał się przedmiotem bardzo poważnej debaty teologicznej w Kościele. Temat najbardziej kontrowersyjny, czyli sprawa Komunii św. dla osób po rozwodzie żyjących w powtórnych związkach, niesłusznie zogniskował całą debatę, przesłaniając wiele ważniejszych spraw. Adhortacja jest dokumentem nierównym. Duża jej część to świetna katecheza na temat małżeństwa i rodziny. Gdybym prowadził przygotowanie do małżeństwa w parafii, oparłbym je na pierwszych siedmiu rozdziałach AL. Papież omawia tam tematy, które dotychczas w teologii małżeństwa i rodziny nie były poruszane.

Jakie to tematy?

- Franciszek bardzo prawdziwie pisze o rozwoju miłości. Czym innym jest pierwsze zakochanie, czym innym miłość pary – chodzących ze sobą, potem narzeczonych, potem młodych małżonków. Inna jest miłość małżonków starszych, gdy dom opuszczają ich dzieci. Miłość małżeńska się zmienia, choć wciąż jest to ta sama miłość. To jest bardzo ważne. Drugi moment, który zwrócił moją uwagę, to fragmenty o sztuce rozmowy w małżeństwie. W AL znajdujemy mądre, klarowne passusy na temat dialogu małżeńskiego.

Jak się ma teologia ciała autorstwa Jana Pawła II do nauczania Franciszka?

- Mamy do czynienia z dwiema różnymi osobowościami. Karol Wojtyła był intelektualistą z najwyższej światowej półki, który zajmował się małżeństwem, seksualnością, płcią od strony intelektualnej od początku swojej działalności. Podejmował ten temat od różnych stron: filozoficznej („Miłość i odpowiedzialność”), teologicznej (katechezy środowe), poetyckiej („Przed sklepem jubilera”). Jan Paweł II był więc duszpasterzem, za którego wypowiedziami stała bardzo gruntownie przemyślana teologia. Myślę, że to jest główna różnica pomiędzy Franciszkiem i Janem Pawłem II. Franciszek jest duszpasterzem, który nie jest typem naukowca, wykładowcy uniwersytetu. Jest duszpasterzem, który – jak to sam mówi – czuje zapach swoich owiec. Więc szuka sposobów przekładania teologii małżeństwa i rodziny na życie ludzi żyjących w dzisiejszych trudnych kontekstach. Powiedzmy sobie szczerze: to, że mamy piękną teologię, nie oznacza automatycznie, że dociera ona do ludzi i jest przez nich rozumiana. Ten problem dostrzega papież Franciszek.

Może z tego powodu w AL pojawiają się stwierdzenia, że nauczanie Kościoła o małżeństwie jest ideałem, który trzeba głosić, ale w praktyce jest on bardzo trudny do zrealizowania.

- Uważam, że ten wyraźnie zaznaczony rozdział między ideałem a tym, co wierni mogą przyjąć, to teologicznie jedno z najsłabszych miejsc adhortacji. Franciszek stara się myśleć o tych katolikach, którzy nie są ewangelizowani albo nie mieli dobrej katechezy i dlatego niektóre treści mogą być dla nich za trudne. Jednak to przecież ideał, a nie przeciętność, nas pociąga i wzywa do nawrócenia. Każdy z nas zna wielu chrześcijan, którzy w codzienności nierzadko bardzo radykalnie żyją Ewangelią. Odkąd to Kościołowi zależy na przeciętności?

Jeśli chodzi o rozdział VIII AL, to mamy w tej chwili dwie sprzeczne linie interpretacji dokonywane przez biskupów w swoich diecezjach.

- Te rozbieżne reakcje duszpasterskie pokazują, że rozdział VIII nie jest wystarczająco jasny ani spójny. AL sugeruje, że możliwa jest Komunia św. dla osób rozwiedzionych żyjących w nowym związku, ale nie podaje wystarczającej argumentacji, która taką możliwość by otworzyła. W tekście widać poszukiwanie rozwiązania, ale brakuje konkluzji. Jeżeli dla któregoś biskupa ta sugestia, będąca w wyraźnej sprzeczności z dotychczasowym nauczaniem Kościoła, jest wystarczającym argumentem za tym, żeby pozwolić na Komunię św., wtedy podejmuje taką decyzję. Szereg innych biskupów dochodzi do wniosku, że mamy tu do czynienia z poważną zmianą nauki Kościoła i dlatego potrzebna jest bardziej gruntowana i wyraźna argumentacja. Ci biskupi, moim zdaniem słusznie, uważają, że wobec tego obowiązuje nas dotychczasowa nauka.

Tym bardziej że mówimy o nauczaniu Kościoła, które ma bardzo długą tradycję.

- Nieuznawanie drugich małżeństw jest tradycją sięgającą samego początku Kościoła. Źródłem tego stanowiska jest wypowiedź Chrystusa: „Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo” (Mk 10, 11-12). Na tym opierała się nauka ojców Kościoła i soborów.

Pytania czterech kardynałów skierowane do papieża są więc uzasadnione?

- Pytania czterech kardynałów są jak najbardziej uzasadnione. Zresztą cały szereg teologów i poważnych intelektualistów katolickich wyraziło zaniepokojenie obecną sytuacją. Dopuszczenie do Komunii osób rozwiedzionych żyjących w powtórnym związku oznacza bowiem poważną zmianę w rozumieniu Eucharystii, sakramentu pokuty i pojednania oraz sakramentu małżeństwa. Dokumenty Kościoła od Soboru Trydenckiego mówią jasno, że przyjęcie Komunii św. oznacza nie tylko lekarstwo dla grzesznika, ale również pozostawanie w stanie łaski uświęcającej. Nie chodzi tu o jakąś elitarność, ale jedynie o to, że do przyjęcia Komunii św. trzeba być przygotowanym, trzeba być w stanie nawrócenia. Jeśli osoby żyjące w powtórnym związku mogłyby przyjąć Komunię św., to oznaczałoby to, że nie są w stanie grzechu ciężkiego, a konsekwentnie, że ich współżycie seksualne w drugim związku nie ma charakteru grzesznego. Do tej pory Kościół nauczał, że każde współżycie poza prawowitym małżeństwem jest grzechem ciężkim.

W AL czytamy, że istnieją takie okoliczności, które sprawiają, że „pośród pewnej obiektywnej sytuacji grzechu osoba, która nie jest subiektywnie winna albo nie jest w pełni winna, może żyć w łasce Bożej, może kochać, a także może wzrastać w życiu łaski i miłości…”. Czy nie jest to sugestia, że mogą zachodzić takie sytuacje, w których osoby żyjące jak mąż i żona w nowym związku nie żyją w grzechu ciężkim?

- Gdybyśmy tak uważali, znaczyłoby to, że jesteśmy w sprzeczności z dotychczasowym rozumieniem grzechu ciężkiego, określonym w Katechizmie Kościoła Katolickiego, a przede wszystkim w encyklice „Veritatis splendor” Jana Pawła II, która jest najpoważniejszym głosem Magisterium Kościoła na temat moralności czynów ludzkich od kilkuset lat. Jan Paweł II mówi, że o grzechu ciężkim decyduje przede wszystkim przedmiot działania (materia czynu). Trudno znaleźć w historii Kościoła pogląd, by cudzołóstwo uważano za grzech lekki ze względu na swoje okoliczności. Jeżeli współżycie małżonków niesakramentalnych nie jest grzechem ciężkim, to jak obronić tezę, że współżycie osób przed ślubem jest grzechem ciężkim? Te osoby też działają w pewnych okolicznościach: kochają się, mają potrzebę wyrażenia seksualnego swojej bliskości itd.

Pozornie mała zmiana dotycząca niewielkiej liczby osób może spowodować dalekosiężne konsekwencje. W tej chwili widzimy narastający podział. To, co w Polsce jest uznane za grzech ciężki, za Odrą jest uważane za źródło łaski?

- Zacznę od wyznania wiary. Głęboko wierzę, że Kościół jest prowadzony przez Ducha Świętego. Jednym ze zwyczajnych sposobów tego prowadzenia jest urząd Piotra. Powinniśmy bardzo unikać zacietrzewienia wokół Franciszka, czyli przenoszenia na życie Kościoła złych nawyków z życia politycznego. Jesteśmy za Franciszkiem, bo on jest Piotrem naszych czasów i przez niego Duch mówi do Kościoła. Po drugie, proszę zwrócić uwagę, że wspomniany podział jest obecny nie od dziś. Są diecezje, a nawet całe kraje, gdzie do Komunii św. przystępują wszyscy, którzy są w kościele. Taka jest praktyka większości diecezji niemieckich od co najmniej 30 lat. I nikt nie ma pomysłu, co z tą sytuacją zrobić. Każde szybkie rozwiązanie jest złe. Po trzecie, dzięki AL zaczęła się debata na ten temat. Najważniejszą treścią rozdziału VIII AL jest nawrócenie duszpasterskie. To nawrócenie powinno dotyczyć Kościołów po obu stronach Odry. W każdym oznacza coś innego. W Kościele niemieckim – wzięcie na poważnie przygotowania do małżeństwa oraz dyżur kapłana w konfesjonale. Adhortacja mówi o procesie rozeznania, który jest związany ze spowiedzią i kierownictwem duchowym. W której diecezji niemieckiej dopuszcza się wiernych do Komunii po procesie rozeznania? Przystępują wszyscy. W Polsce nawrócenie duszpasterskie oznacza poważne potraktowanie osób żyjących na pograniczu Kościoła. Tylko w kilku diecezjach istnieje duszpasterz małżeństw niesakramentalnych. Konieczna jest większa troska o tych ludzi, przypomnienie im, że należą do Kościoła, unikanie obraźliwego języka. Wiele jest tu zrobienia. Obecną sytuację postrzegam jako szansę dla Kościoła w Polsce.

W jakim sensie jest to szansa dla Kościoła w Polsce?

- Jan Paweł II był prorokiem, widział dalej niż inni. Już jako młody ksiądz z Krakowa w ciemnych latach stalinowskich zrozumiał, że najważniejszym problemem naszych czasów będzie pytanie o związek mężczyzny i kobiety, o małżeństwo. Stało się to tematem przewodnim jego pontyfikatu i jest jego najważniejszym dziedzictwem. Jako Kościół w Polsce przez prawie 27 lat czuliśmy się uprzywilejowani. Otrzymaliśmy wielki dar. Jan Paweł II zostawił wiele niezwykłych znaków na polskiej ziemi. Teraz jest czas spłacania tego długu. Teraz jest czas przyznawania się do jego nauczania.

Co to konkretnie oznacza?

- Powinniśmy w pełni poznać teologię Jana Pawła II dotyczącą rodziny, przejąć się nią i ją zastosować. To ważne nie tylko dla Polski, ale i dla milionów katolików na świecie. Jestem bardzo dumny z postawy polskiego episkopatu podczas dwóch ostatnich synodów. Wydaje mi się, że dzięki nim oczy całego świata zostały zwrócone na polski Kościół jako na miejsce, które chce pozostać wierne nauczaniu Jana Pawła II. I jeszcze raz podkreślę, że nie chodzi o opozycję wobec papieża Franciszka, to nie jest kościelny sposób patrzenia.

Biskupi polscy obiecali sformułować vademecum czy instrukcję na temat zastosowania AL. Co powinno się znaleźć w takim dokumencie?

- Oczekuję, że znajdzie się w nim głębokie przejęcie mądrością adhortacji AL, jeżeli chodzi o nawrócenie duszpasterskie polskiego Kościoła. Równocześnie jednak nie chciałbym, żeby interpretacja polskich biskupów znajdowała się w sprzeczności z bardzo wyraźnym nauczaniem Jana Pawła II i Benedykta XVI. Siłą nauczania Kościoła jest jego ciągłość.

Rozmawiał ks. Tomasz Jaklewicz.

Źródło: Gość Niedzielny

 
Start Wywiady Wywiady Przeciętność to nie ideał
 

WIADOMOŚCI

CIEKAWOSTKI

WYWIADY

PUBLICYSTYKA

KOMPENDIUM

LITERATURA

DZIECIARNIA