n_ciekawestrony.jpg

Kto najgorszy w rządzie?
 

 -   I L U S T R A C J E   - 


Suren Vardanian

Dom na polanie


 


-  M A G I S T E R I U M  -


Pius XII

Sacramentum ordinis
- O święceniach


 

Naszą witrynę przegląda teraz 1219 gości 
Ilość odsłon od 7 XI 2008 r. .
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

Wampir

Niezwykła książka „Wampir” Władysława Reymonta, ukazująca dramat uwikłania się w spirytyzm, okultyzm i fałszywe religie, to już jedenasta pozycja z serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Hetmani

Przemilczana książka „Hetmani” Weyssenhoffa, ukazująca się dopiero po raz drugi w ponad sto lat od swej pierwszej edycji, to już dziesiąta z serii książek Magna carta, zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Doskonałe nabożeństwo do Panny Maryi

Staraniem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazał się tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład bestsellera - ponadczasowego dzieła św. Ludwika Marii Grignon de Montfort O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Więcej...

Wyprawa po żonę

"Wyprawa po żonę" Korzeniowskiego, ponownie wydana blisko 160 lat po swej pierwszej edycji, to kolejna pozycja serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX wieku. Więcej...

Pójdźmy za Nim!

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się wyjątkowa książeczka - wizytówka serii Magna carta. To niemal zapomniana - niewygodna, bo katolicka - wiecznie aktualna nowela Henryka Sienkiewicza zatytułowana "Pójdźmy za Nim!". Więcej...

Katechizm św. Piusa X

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować nowe wydanie (4 kolory okładki do wyboru!) wybitnego dzieła świętego papieża - Piusa X - ponadczasowego i ortodoksyjnego katechizmu dla osób dorosłych i młodzieży. Więcej...

Cesarski odstępca

Staraniem WDS ukazała się kolejna książka Louisa de Wohla – już piętnasta! – „Cesarski odstępca” goszcząca – niejako w drodze wyjątku – w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 1

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 2

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

O mitrę hospodarską

"O mitrę hospodarską" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to siódma z nowej serii - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Posłaniec Króla

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się długo oczekiwana książka Louisa de Wohla (już czternasta!) "Posłaniec Króla" goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Tiara i korona, t. 1

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Tiara i korona, t. 2

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 1

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 2

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Matka Boża i Jej rodzina

Nakładem WDS ukazała się książka z godnymi uwagi wywiadami z szesnastoma rozmówcami oraz artykułami autorstwa Kajetana Rajskiego o Najświętszej Maryi Pannie, Jej świętach i kulcie oraz Jej bliższej i dalszej rodzinie, a także o siedmiu szkaplerzach. Więcej...

Bez dogmatu

"Bez dogmatu" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to czwarta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Puszcza

Powieść "Puszcza" Józefa Weyssenhoffa, ponownie wydana wiek po pierwszej edycji, to trzecia z serii książek Magna carta zawierającej wielkie i ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Wiry

"Wiry" Henryka Sienkiewicza (1846–1916), ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to druga z nowej serii książek - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Na polu chwały

"Na polu chwały" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, otwiera nową serię książek - Magna carta - zawierającą wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Śmierć i sąd

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Niebo i piekło

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Koniec świata

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Tylko Kościół. Apologetyka

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować w stulecie śmierci autora pierwsze polskie tłumaczenie książki „Tylko Kościół. Apologetyka” dobitnie dowodzącej, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. Więcej...

Nawrócenie i magia

„Nawrócenie i magia” Gilberta Keitha Chestertona to rozszerzona edycja książki wydanej wcześniej przez WDS. Pozycja zawiera „Kościół katolicki i konwersję”, także „Dokąd prowadzą wszystkie drogi” oraz – premierowo – sztukę: „Magia. Komedia fantastyczna”. Więcej...

Pasterz świata

Po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu wspaniała, osobista książka Louisa de Wohla goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Poznaj wyśmienitą biografię „Pasterz świata” o losach Piusa XII. Więcej...

O naśladowaniu Chrystusa

Tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład genialnej książki Tomasza a Kempis, oprócz Pisma Świętego najbardziej popularnego dzieła literatury chrześcijańskiej w historii. Książka nawróciła więcej ludzi, aniżeli zawiera liter na swych kartach! Więcej...

Błogosławieni i słudzy Boży

Nakładem WDS ukazała się książka z pasjonującymi wywiadami o dwunastu błogosławionych i sześciu sługach Bożych przeprowadzonymi przez Kajetana Rajskiego z dziewiętnastoma rozmówcami, zwierająca także teksty o niezwykłym dziedzictwie czterech świętych. Więcej...

http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/818366baner_Wampir.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/391645baner_Hetmani.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/410401baner_Traktat_o_doskonalym_nabozenstwie.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/890362baner_Wyprawa_po_zone.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/432152baner_Pojdzmy_za_Nim.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/229445baner_Pius_X.JPG http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/657702baner_RCesarski.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/587604baner_Listy_1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/329658baner_Listy_2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/830971baner_MitreHospodarska.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/811784baner_poslaniec_krola.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/631027baner_TiaraiKorona1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/235694baner_TiaraiKorona2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/669600baner_RPolanieckich2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/244631baner_RPolanieckich1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/957404baner_MB_i_jaj_rodzina_czyli_kto.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/206161baner_Bez_dogmatu.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/379606baner_Puszcza.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/635690baner_Wiry.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/945785baner_Na_polu_chwaly.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/689327baner_Smierc_i_sad.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/471952baner_Niebo_i_pieklo.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/330416baner_KoniecSwiata.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/661023baner_Tylko_Kosciol.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/477625baner_chesterton2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/154209baner_Pasterz.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/265341baner_OnasladowaniuChrystusa.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/589607baner_SiBczylikto.jpg
 

GalerieComollo1.jpg

Przywódca, pozdrawianie, lojalność, honor PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 3
SłabyŚwietny 
piątek, 22 kwietnia 2016 14:04

Najpewniejszym sprawdzianem charakteru jest przywództwo. Słuchać innego jest łatwiej, gdyż chodzi o wysiłek samokontroli do punktu poddania się; ale przywództwo i to dobre przywództwo wymaga skłonienia własnej samokontroli do kierowania i rządzenia innymi.

Przywódca

Może z powodu tej trudności i delikatności jest to najbardziej fascynująca i pożądana pozycja w świecie, chociaż na pierwszy rzut oka najbardziej przerażająca (choć to właśnie tak fascynuje), ponieważ ludzie, którzy raz zasmakowali władzy, nie chcą się z nią rozstawać. Zostawić ją, zdaje się podobnym do poddania się. Głównym powodem korupcji w rządzie, głównym powodem złych rządów, buntu, rozprężenia jest nieustanne utrzymywanie władzy przez ludzi, którzy stracili swoją zdolność dowodzenia albo nigdy jej nie posiadali.

Pierwszym skutkiem dla mnie, jeśli kiedyś otrzymam stanowisko przywódcy, powinna być pokora, gdyż powinienem uświadomić sobie, że wszystkie dary, jakie mam, pochodzą od Boga. On dał mi wszystko, co posiadam, i dlatego należy wzywać Jego pomocy w moim wielkim przedsięwzięciu. Otrzymałem władzę, muszę dowodzić, muszę polegać na Bogu. Ta pokora będzie zawsze w moich trudnościach kierować mnie ku Bogu, chociaż będzie prowadzić mnie także do moich kolegów po radę. Niektórzy są starsi, bardziej doświadczeni, więc to, co mówią, może mieć wartość doradczą; ale nigdy nie powinienem przywyknąć do polegania na jednym doradcy. Faworyzowanie jest nie mniej znienawidzone w rządzeniu niż słabość zależności od poprzedników czy doradców lub przełożonych. Moi podwładni z większą wdzięcznością przyjmą to, co im mówię, przekonani, że polityka, jaką prowadzę, jest moja, a nie kogoś innego. Moja wola oparta na woli Boga powinna być fundamentem całego mojego rządzenia.

Muszę także starać się o uzyskanie tego, co najlepsze w ludziach mi podległych, kierując nimi na ich własne sposoby, pozwalając im robić to, co chcę, żeby było zrobione, tak jak im się podoba, byleby nie wchodzili w konflikt z kimś innym i byleby powierzona im rzecz została wykonana. Wybiorę swoich podwładnych i zaufam im, że zrobią, co do nich należy.

„Nie ma pode mną kapitanów”, mawiał Nelson. „Jesteśmy zespołem braci.” Poczucie chrześcijańskiego braterstwa powinno zdominować moje relacje z rówieśnikami i podwładnymi.

Pozdrawianie

To ciekawe, jak osobliwe, małe zwyczaje zrodziła ludzkość. Wydają się nam teraz tak proste i naturalne, że nie możemy wyobrazić sobie, żeby kiedyś w ogóle mogły nie istnieć. A jednak przypuszczalnie zwyczaj pozdrawiania ludzi musiał się zrodzić dzięki jakiemuś ostatecznemu porozumieniu czy zarządzeniu. Oczywiście pozdrawianie przyjaciół czy znajomych, zdejmowanie kapelusza na powitanie kobiety, są powszechnymi formami grzecznościowymi wszystkich ras zachodnich, ale dzisiejsze salutowanie wojskowe wyglądało raczej inaczej w czasach rycerskich, kiedy podnoszenie czy opuszczanie dzidy lub miecza było powszechnym sposobem wyrażenia uznania. Potem stopniowo przyjął się nowoczesny zwyczaj podnoszenia ręki, czy to jako znak podniesienia swojej broni, czy jako przerwana próba podniesienia swojego kapelusza.

Początek tego zwyczaju nie interesuje nas jednak bezpośrednio. Trzeba rozważyć sam zwyczaj z moralnego punktu widzenia. Jest to poprawka tej półfałszywej zasady, że wszyscy ludzie są równi, co łatwo może zniszczyć prawdziwą demokrację. Jest zrozumiałe i oczywiste, że człowiek musi być postrzegany jako równy, na przykład wówczas, gdy Kościół poleca, aby mężczyźni, kobiety i dzieci wspólnie podchodzili do sakramentu ołtarza. Nie może być żadnej nierówności innej niż ta, którą widzi Bóg. Ale w każdym stanie czy organizacji, choć powinna istnieć nierówność szansy dla wszystkich, to nie może być równości pozycji czy równości odpowiedzialności, czy władzy. Dla właściwego funkcjonowania narodów, wojsk, firm, szkół jedni muszą sprawować władzę, dowodzić, inni podporządkować się.

Od uznania tej zasady zależy cały społeczny budulec mojego życia. Nie tylko muszę przyznać, że taka zasada istnieje, ale muszę otwarcie i osobiście uznać tę zasadę, gdyż w przeciwnym razie będę miał pokusy, by o niej zapomnieć. Poczucie poddania innemu jest poczuciem, które tylko silny człowiek może spokojnie odbierać i okazywać, bo dla słabego człowieka jest ograniczeniem albo też w inny sposób błędnie to odbiera. Być lojalnie posłusznym i chętnym do uznania tego posłuszeństwa, wymaga charakteru silnego i panującego nad sobą, przy czym również właściwe przyjmowanie pozdrowień od innych wymaga poczucia pokory i gotowości rozróżnienia w sobie pomiędzy tym, co okazuje się z racji stanowiska, a co z prostego szacunku dla człowieka.

Lojalność

Lojalność wobec ojczyzny jest cnotą chrześcijańską opartą na wdzięczności i honorze. Należę do pewnego narodu czy to z wyboru, czy z urodzenia; z urodzenia zgodnie z wolą czy sytuacją moich rodziców, z wyboru według mojej własnej przemyślanej decyzji, kiedy nadarzyła się szansa czy okazja. W każdym razie, przysługują mi określone prawa. Jestem także chroniony przed pewnymi niedogodnościami ze strony innych, moje życie materialne jest wygodne, a moje życie moralne wolne. Wszystkie te rzeczy otrzymuję jako członek narodu i tylko w tej konkretnie sytuacji mogę swobodnie z nich korzystać. Jest więc jasne, że w zamian za nie winien jestem lojalność, stanowczo wyrażone oddanie państwu, które mi je zapewnia, abym odpłacił za to, co na mnie wydano oraz na zapewnienie mi bezpieczeństwa i wolności od bezpodstawnego nacisku.

Lecz Kościół nie zaleca lojalności jedynie jako poczucia wdzięczności, pochwalanego przez Boga. Kryje się za tym głębszy sens czy opinia, w żaden sposób nieograniczona do wykalkulowanej odpłaty za otrzymaną protekcję. Powiem tak: w każdym państwie istnieje, poza jego mechaniczną i materialną stroną, inna strona, wywierająca nie mniejszy wpływ na ludzi. Państwo nie tylko zabezpiecza mnie przed kłopotami i chroni od niesprawiedliwości, lecz również kształtuje w swoich obywatelach szczególnego ducha, zależnego od cech narodowych, wyrosłego z dziedzictwa przeszłych dokonań, wierszy i legend, na którego wpływ wywarła sytuacja geograficzna. Wszystko to łączy się, by stworzyć narodowy charakter, który nieświadomie staje się częścią mnie i który ma wartość, właśnie dlatego że jest to niepowtarzalny ideał życia w świecie złożonym z wielu narodów. Cechy narodowe, jako odmienne dla każdego ludu, znajdują swoje usprawiedliwienie w fakcie, że dzięki różnicom, wzajemnie się dopełniają. Lojalność nie oznacza, że mój kraj jest dobry czy zły. Ale oznacza to, że angażuję całe moje serce i duszę dla dobra moich rodaków; czasem rzeczywiście może to oznaczać krytyczny punkt widzenia, z jakiego należy spojrzeć na narodową dyplomację, aby być gotowym ją oklaskiwać lub potępiać; znaczy to, że staram się, jak tylko mogę, dbać o większą chwałę, szczęście, pokój i duchowy postęp tego narodu, do którego przynależę. Toteż nie może być granicy innej niż wiara i sumienie dla lojalności, nawet jeśli prawdziwa lojalność może czasem wydawać się nieopłacalna. Dużo lepiej jest cierpieć z powodu lojalności, niż zyskać przez nielojalność, chociaż lojalność może czasem oznaczać oparcie się powszechnej opinii narodu. Można to zauważyć w przysiędze, którą składał grecki chłopak, kiedy osiągał wiek męski: „Będę walczył za nasze ołtarze i nasze domy, czy to z pomocą, czy bez pomocy. Odejdę z mego kraju nie mniejszym, lecz większym i wspanialszym, niż zanim został mi powierzony. Będę z czcią słuchał obywateli, występujących jako sędziowie. Będę posłuszny prawom, które wydano i które będą wydane przez wolę narodu”.

Honor

Honor jest podstawą całego życia chrześcijańskiego; jest to zebranie w jedno słowo wszystkich cnót, które przybył głosić Nasz Pan; jest to ustanowienie doskonałego kodu prawa moralnego podtrzymywanego po prostu wspaniałomyślnością. Być człowiekiem honoru wymaga wielkiej wiary, ponieważ zakłada to absolutną akceptację określonych zasad niezależnie od tego, czy zaistnieje jakaś konieczność domagania się, by je zachowywano. Honorowy jest ten, kto dotrzymuje słowa, pomimo wszelkiej pokusy do bezkarnego złamania go. W rzeczywistości bezkarność jest słowem, które nie ma dla niego żadnego znaczenia. Ani nie przyczynia się ona do bezpiecznego życia, ani nie ujmuje niczego z życiowych obowiązków.

Honor zatem ma wyrastać z wiary. Ale podtrzymuje go także nadzieja. Naturalnie, ludzie bardzo szybko uświadamiają sobie swoje słabości i szybko odczuwają, że ich honor nie jest wystarczająco mocny, by powstrzymać ich od czynienia zła. Podobnie, pragnąc uczynić coś dobrego, czasem ulegają tak dotkliwym pokusom, że zachowanie obowiązków wynikających z honoru zdaje się w danym momencie niemożliwe. Zatem, człowiek honorowy przechodzi od wiary do nadziei i pokłada swoją ufność w Bogu. Jest to trudne – dla ludzkiej natury samej z siebie faktycznie niemożliwe – zachowywać siebie czystym czy sprawiedliwym, czy wiernym pod presją strasznej pokusy; jednak wtedy człowiek honoru uczy się pokładać ufność w Bogu. To wiara pod wpływem honoru pomaga mu zobaczyć, że wchodzą w grę wielkie sprawy, co sprawia, że woli on nagrodę niewidzialną od widzialnej; ale to nadzieja podtrzymuje wiarę i honor, sprawiając, że dusza się nie poddaje, kiedy wszystko inne zdaje się bliskie załamania i upadku wskutek ciężaru. Będę godnie spełniał swój obowiązek, bo Bóg jest ze mną.

Aby zachować honor, z wiarą i nadzieją musi łączyć się miłość. Kodeksy honoru są czasem dziwaczne, innym razem obłudne; tu w rozeznaniu, co jest honorowe, potrzeba miłości. To miłość Boga samego potwierdza

to, co jest dozwolone, i potępia to, co jest niedozwolone. To także miłość Boga jest pięknym płomieniem, rozpalającym honor naszej duszy. Bóg mi zaufał, postawił na mój honor, jest cierpliwy, nie ingeruje, by mnie osądzać, dopóki nie przyjdzie czas żniwa, kiedy dobre ziarno zostanie oddzielone od plew. Czeka cierpliwie, kiedy to ode mnie zależy, czy znieważę Go w Komunii Świętej czy inaczej, gdyż wie, że jedynie powierzając ludzką naturę jej honorowi, może z niej wykrzesać najwięcej dobra. Dlatego mi zaufał i obdarzył honorem. Jak odpowiadam na to zaufanie?

O. Bede Jarrett OP

Powyższy tekst jest fragmentem książki o. Bede Jarretta OP Szlachetny rycerz.

Czytaj więcej z tej książki:

Wspaniałomyślność, wiara, spowiedź, Komunia Święta

Modlitwa, Msza Święta, posłuszeństwo, czystość

Jedzenie i picie, gorliwość, przygoda, język

Zwierzęta, prawda, niesprawiedliwość, niedziela

Zemsta, gry, chrzest, bierzmowanie

Święcenia kapłańskie, zawód albo biznes, nauka, śmierć

Samotność, piekło, grzech, Bóg

Niebo, Nasz Pan, Matka Boża, św. Jerzy

Św. Patryk, św. Andrzej, morze, ciało

Moi rodzice, ubodzy, moja szkoła, czytanie

Hobby, kolekcjonerstwo, przyjaźnie, ponuractwo

Przywódca, pozdrawianie, lojalność, honor

Gwizdanie, napiwki, schludność, wytrwałość

Przedruk tekstu jest możliwy jedynie za podaniem klikalnego źródła.

 
Start Dzieciarnia Dzieciarnia Przywódca, pozdrawianie, lojalność, honor
 

GALERIE

DZIECIARNIA