n_ciekawestrony.jpg

Kto najgorszy w rządzie?
 

 -   I L U S T R A C J E   - 


Suren Vardanian

Dom na polanie


 


-  M A G I S T E R I U M  -


Pius XII

Sacramentum ordinis
- O święceniach


 

Naszą witrynę przegląda teraz 1633 gości 
Ilość odsłon od 7 XI 2008 r. .
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

Wampir

Niezwykła książka „Wampir” Władysława Reymonta, ukazująca dramat uwikłania się w spirytyzm, okultyzm i fałszywe religie, to już jedenasta pozycja z serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Hetmani

Przemilczana książka „Hetmani” Weyssenhoffa, ukazująca się dopiero po raz drugi w ponad sto lat od swej pierwszej edycji, to już dziesiąta z serii książek Magna carta, zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Doskonałe nabożeństwo do Panny Maryi

Staraniem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazał się tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład bestsellera - ponadczasowego dzieła św. Ludwika Marii Grignon de Montfort O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Więcej...

Wyprawa po żonę

"Wyprawa po żonę" Korzeniowskiego, ponownie wydana blisko 160 lat po swej pierwszej edycji, to kolejna pozycja serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX wieku. Więcej...

Pójdźmy za Nim!

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się wyjątkowa książeczka - wizytówka serii Magna carta. To niemal zapomniana - niewygodna, bo katolicka - wiecznie aktualna nowela Henryka Sienkiewicza zatytułowana "Pójdźmy za Nim!". Więcej...

Katechizm św. Piusa X

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować nowe wydanie (4 kolory okładki do wyboru!) wybitnego dzieła świętego papieża - Piusa X - ponadczasowego i ortodoksyjnego katechizmu dla osób dorosłych i młodzieży. Więcej...

Cesarski odstępca

Staraniem WDS ukazała się kolejna książka Louisa de Wohla – już piętnasta! – „Cesarski odstępca” goszcząca – niejako w drodze wyjątku – w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 1

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 2

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

O mitrę hospodarską

"O mitrę hospodarską" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to siódma z nowej serii - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Posłaniec Króla

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się długo oczekiwana książka Louisa de Wohla (już czternasta!) "Posłaniec Króla" goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Tiara i korona, t. 1

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Tiara i korona, t. 2

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 1

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 2

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Matka Boża i Jej rodzina

Nakładem WDS ukazała się książka z godnymi uwagi wywiadami z szesnastoma rozmówcami oraz artykułami autorstwa Kajetana Rajskiego o Najświętszej Maryi Pannie, Jej świętach i kulcie oraz Jej bliższej i dalszej rodzinie, a także o siedmiu szkaplerzach. Więcej...

Bez dogmatu

"Bez dogmatu" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to czwarta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Puszcza

Powieść "Puszcza" Józefa Weyssenhoffa, ponownie wydana wiek po pierwszej edycji, to trzecia z serii książek Magna carta zawierającej wielkie i ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Wiry

"Wiry" Henryka Sienkiewicza (1846–1916), ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to druga z nowej serii książek - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Na polu chwały

"Na polu chwały" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, otwiera nową serię książek - Magna carta - zawierającą wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Śmierć i sąd

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Niebo i piekło

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Koniec świata

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Tylko Kościół. Apologetyka

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować w stulecie śmierci autora pierwsze polskie tłumaczenie książki „Tylko Kościół. Apologetyka” dobitnie dowodzącej, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. Więcej...

Nawrócenie i magia

„Nawrócenie i magia” Gilberta Keitha Chestertona to rozszerzona edycja książki wydanej wcześniej przez WDS. Pozycja zawiera „Kościół katolicki i konwersję”, także „Dokąd prowadzą wszystkie drogi” oraz – premierowo – sztukę: „Magia. Komedia fantastyczna”. Więcej...

Pasterz świata

Po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu wspaniała, osobista książka Louisa de Wohla goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Poznaj wyśmienitą biografię „Pasterz świata” o losach Piusa XII. Więcej...

O naśladowaniu Chrystusa

Tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład genialnej książki Tomasza a Kempis, oprócz Pisma Świętego najbardziej popularnego dzieła literatury chrześcijańskiej w historii. Książka nawróciła więcej ludzi, aniżeli zawiera liter na swych kartach! Więcej...

Błogosławieni i słudzy Boży

Nakładem WDS ukazała się książka z pasjonującymi wywiadami o dwunastu błogosławionych i sześciu sługach Bożych przeprowadzonymi przez Kajetana Rajskiego z dziewiętnastoma rozmówcami, zwierająca także teksty o niezwykłym dziedzictwie czterech świętych. Więcej...

http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/818366baner_Wampir.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/391645baner_Hetmani.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/410401baner_Traktat_o_doskonalym_nabozenstwie.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/890362baner_Wyprawa_po_zone.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/432152baner_Pojdzmy_za_Nim.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/229445baner_Pius_X.JPG http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/657702baner_RCesarski.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/587604baner_Listy_1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/329658baner_Listy_2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/830971baner_MitreHospodarska.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/811784baner_poslaniec_krola.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/631027baner_TiaraiKorona1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/235694baner_TiaraiKorona2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/669600baner_RPolanieckich2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/244631baner_RPolanieckich1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/957404baner_MB_i_jaj_rodzina_czyli_kto.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/206161baner_Bez_dogmatu.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/379606baner_Puszcza.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/635690baner_Wiry.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/945785baner_Na_polu_chwaly.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/689327baner_Smierc_i_sad.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/471952baner_Niebo_i_pieklo.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/330416baner_KoniecSwiata.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/661023baner_Tylko_Kosciol.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/477625baner_chesterton2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/154209baner_Pasterz.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/265341baner_OnasladowaniuChrystusa.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/589607baner_SiBczylikto.jpg
 

Uczymy się papiestwa PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 
środa, 04 października 2017 21:01

W ciągu ostatnich kilku lat – od nieszczęśliwej decyzji Benedykta XVI o abdykacji – przeżywamy coś w rodzaju przyśpieszonego kursu na temat istoty papiestwa.

Jego najnowszą odsłoną jest podpisane przez sześćdziesięciu wybitnych przedstawicieli życia katolickiego (świeckich i duchownych) „Synowskie upomnienie” (Correctio filialis) adresowane do papieża Franciszka, a zawierające prośbę o odwołanie przezeń poglądów jawnie stojących w sprzeczności z odwiecznym nauczaniem Kościoła.

A przecież wcześniej były „dubia” podpisane przez czterech kardynałów, wyznanie wiary podpisane przez liczną grupę duchownych i świeckich teologów potwierdzających niezmienne nauczanie Kościoła w sprawie nierozerwalności małżeństwa. Była również „synowska prośba” napisana przez niemal 900 tysięcy katolików z całego świata, skierowana do papieża Franciszka między dwiema sesjami synodu na temat rodziny, która prosiła Następcę św. Piotra o potwierdzenie odwiecznego nauczania Kościoła w sprawie trwałości sakramentalnego małżeństwa i w związku z tym niemożność dopuszczania do komunii świętej osób rozwiedzionych a żyjących w tzw. cywilnych związkach.

Z drugiej strony słyszymy z ust samego Franciszka oraz jego najbliższych współpracowników słowa, które można traktować jako próbę nadania „nowego paradygmatu” nie tylko Kościołowi (w największym skrócie: „duszpasterstwo, tylko duszpasterstwo, doktryna zupełnie się nie liczy”), ale w nim szczególnie papiestwu. Słyszymy więc z ust tego, któremu jako Następcy św. Piotra sam Zbawiciel powierzył misję umacniania braci w wierze, słowa tyleż bezradności, co radosnego zrzucenia tego obowiązku: „Kimże ja jestem, by ich sądzić?”  (to o osobach oddających się dewiacjom seksualnym), wszak teraz nastał czas „słuchającego magisterium” (kardynał Walter Kasper). Idźcie na cały świat i słuchajcie wszystkich narodów – oto „nowy paradygmat” Kościoła.

Żyjemy więc w czasach abdykacji i to jest rzeczywisty nowy paradygmat. Zmęczona twarz Benedykta XVI i jego coraz straszliwsze uzasadnienia swojej abdykacji – oto najbardziej wyrazisty obraz tych czasów. Najpierw bowiem, w dniu ogłoszenia decyzji o odłożeniu Kluczy św. Piotra, usłyszeliśmy, że „osłabły siły ciała i ducha”. To, że pierwsze słabnie – rzecz niestety normalna, ale że osłabła siła ducha Namiestnika Chrystusowego – rzecz straszliwa. Jeszcze straszliwsze było dopowiedzenie, które znalazło się w ostatniej rozmowie Benedykta XVI z Peterem Seewaldem, że tak naprawdę chodziło o to, aby papież obecny był na światowym Dniu Młodzieży w Rio, a Benedykt nie był już w stanie temu sprostać. To dlatego papież z Niemiec zdecydował się na krok bez precedensu w dziejach Kościoła; krok, który nie pozostał i nie pozostaje bez konsekwencji – pustoszący życie Kościoła. Powiedzmy sobie szczerze: nie byłoby papieża Franciszka z całym programem „nowego paradygmatu” Kościoła, gdyby nie fatalna decyzja Benedykta XVI o abdykacji. Powiem więcej: wolałbym, aby Benedykt nie uwalniał klasycznej liturgii, ale pozostał na Piotrowym tronie.

Abdykacja, która przybrała formę uroczystego przejścia na emeryturę („papież – emeryt” – cóż za degradujące określenie!, podobne do sformułowania „apostoł – emeryt”) poza wszystkim innym niesie ze sobą zupełnie fatalną naukę o funkcjonalności Urzędu Piotrowego. To znaczy przekonanie, że papież musi być sprawny fizycznie, bo musi zarządzać wielką, międzynarodową organizacją. Tak jak ważny dyrektor w jakiejś międzynarodowej korporacji. Z tym oczywiście związane jest przemycenie – nolens volens – błędnej nauki o istocie Kościoła, który nie jest przecież wielką, pozarządową organizacją międzynarodową, tylko mistycznym Ciałem Chrystusa. Podobnie papiestwo. To coś więcej niż papież. To Urząd Namiestnika Chrystusa, Następcy Księcia Apostołów. To Posługa piotrowa, która nie wymaga, aby być wszędzie (choć przy dzisiejszej technice można to uczynić bez trudu, bez względu na wiek), ale aby trwać i umacniać braci w wierze. To wystarczy.

Papiestwo wreszcie to majestat historii. Nie tylko historii Kościoła. Dostrzegali to również ludzie będący z daleka od katolicyzmu. Jak pisał dziewiętnastowieczny historyk brytyjski, Thomas Macaulay (protestant): „Nie ma i nigdy nie było na ziemi innego dzieła mądrości politycznej, które byłoby w równym stopniu warte badania jak Kościół rzymsko-katolicki. […] W porównaniu z linią papieży najbardziej dumne rody królewskie zdają się zaczynać od wczoraj. Linię tę możemy śledzić w nieprzerwanym szeregu od papieża, który w XIX wieku koronował Napoleona, aż do papieża, który w ósmym wieku namaścił Pepina”.

Abdykacja odbywała się etapami. Benedykt XVI odłożył klucze, ale wcześniej Paweł VI odłożył tiarę. Akurat w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku, gdy tyle zwodniczych idei rzuciło się, by dominować nad światem, papież odłożył i kazać sprzedać potrójną koronę! Właśnie wtedy, w obliczu uzurpatorskich idei, te trzy korony byłyby pokornym znakiem sprzeciwu wobec ich uroszczeń, a nie oznaką niepotrzebnego splendoru. Nie można bezkarnie podnosić rękę na majestat wieków.

Jak przypominał w pierwszej połowie dwudziestego wieku Karl Adam – wybitny niemiecki teolog katolicki: „W Królestwie Chrystusa jest tylko jeden rodzaj szlachectwa: szlachectwo duszy. Nosiciel potrójnej korony jest skałą Kościoła, otrzymał jednak swój urząd nie ze względu na siebie, ale ze względu na braci. On sam jako chrześcijanin nie ma żadnych większych praw ani mniejszych obowiązków niż najnędzniejszy żebrak na ulicy. Również on, a może nawet przede wszystkim on, specjalnie potrzebuje miłosierdzia Boga i wstawiennictwa braci”.

Ten sam autor zauważał, że katolicy wśród wielu innych wyznań charakteryzują się w największym stopniu umiejętnością oddzielania osoby (papieża) od urzędu (papiestwa). Cóż – dawno minęły te czasy. Dość popatrzeć na reakcję krytyków „Synowskiego upomnienia”. Paradoksalnie te same osoby, które przy różnych okazjach głoszą konieczność dalszej decentralizacji Kościoła (kolegialność!), w tym przypadku jawią się nie tyle jako papaliści, co raczej papolatryści.

Charakterystyczny pod tym względem jest wywiad, jaki dziennikowi „Avvenire” 26 września br. udzielił arcybiskup Chieti Bruno Forte. Hierarcha, który jako sekretarz synodu na temat rodziny, niechlubnie zapisał się próbą przemycenia do dokumentów końcowych (po pierwszej sesji) homoseksualnej agendy, odnosząc się do „Correctio filialis” stwierdził, że jego autorzy prezentują „pełną uprzedzeń postawę wobec ducha soboru watykańskiego drugiego, który tak wspaniale ucieleśnia papież Franciszek”. I dalej też jest mocno: „Wierność powinna być zawsze kierowana ku żyjącemu Bogu, który dzisiaj przemawia do Kościoła za pośrednictwem papieża”.

Idąc tropem tych słów, warto by zapytać  włoskiego hierarchy, czy wcześniej Pan Bóg też przemawiał do Kościoła za pośrednictwem na przykład św. Piusa X – autora encykliki „Pascendi” i za pośrednictwem św. Jana Pawła II – autora encykliki „Veritatis splendor”? A jeśli tak, to czyżby zmienił zdanie w sprawach dotyczących sformułowanego przez siebie samego szóstego przykazania Dekalogu?

Ostatnie wydarzenia na powrót każą nam przyswoić naukę – tak dobrze znaną poprzednim pokoleniom katolików – o oddzielaniu urzędu papieskiego od osoby papieża. Pomocny w tym względzie może być wykład, który zamierzał wygłosić niedawno zmarły kardynał Carlo Caffara. Tematem wystąpienia emerytowanego arcybiskupa Bolonii w Londynie na forum „John Henry Newman Cultural Centre” miało być zagadnienie moralnego sumienia w nauczaniu bł. Johna Henryego Newmana. W swoim tekście przesłanym organizatorom konferencji kardynał Caffara odnosił się m. in. do postawy Newmana wobec ogłoszonego w 1870 roku na pierwszym soborze watykańskim dogmacie o nieomylności papieża w sprawach wiary i moralności.

Wielki konwertyta zbijał argumenty tych, którzy twierdzili, że dogmat ten unieważnia zasadę wolności sumienia katolików. Jak pisał kardynał Caffara: ktokolwiek przeżywa w Wierze relację z papieżem wie, że – jak pisze Newman – „bycie mistrzem prawa moralnego i sumienia jest jego [papieża] raison d’etre. Fakt jego misji jest odpowiedzią na skargi tych, którzy odczuwają niewystarczalność naturalnego światła i niewystarczalność tego światła jest usprawiedliwieniem jego misji”. Punktem odniesienia dla sumienia jest Prawo Boskie, a papież jest po to, aby sumienie było oświecone przez Bożą Prawdę. Zarówno bowiem dla sumienia jak i dla papieża, odniesienie jest to samo: światło Bożej Prawdy. Obydwoje patrzą w tym samym kierunku. I dalej kardynał Caffara cytuje raz jeszcze słowa bł. kardynała Newmana: Gdyby papież przemawiał wbrew tak pojętemu sumieniu, popełniłby prawdziwe samobójstwo. Usuwałby grunt spod swoich stóp. Jakże ważne słowa dwóch kardynałów.

Grzegorz Kucharczyk

Źródło: PoloniaChristiana.pl

 
Start Publicystyka Publicystyka Uczymy się papiestwa
 

WIADOMOŚCI

CIEKAWOSTKI

WYWIADY

PUBLICYSTYKA

KOMPENDIUM

LITERATURA

DZIECIARNIA