n_ciekawestrony.jpg

Kto najgorszy w rządzie?
 
Naszą witrynę przegląda teraz 1693 gości 
Ilość odsłon od 7 XI 2008 r. .
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

Wampir

Niezwykła książka „Wampir” Władysława Reymonta, ukazująca dramat uwikłania się w spirytyzm, okultyzm i fałszywe religie, to już jedenasta pozycja z serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Hetmani

Przemilczana książka „Hetmani” Weyssenhoffa, ukazująca się dopiero po raz drugi w ponad sto lat od swej pierwszej edycji, to już dziesiąta z serii książek Magna carta, zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Doskonałe nabożeństwo do Panny Maryi

Staraniem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazał się tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład bestsellera - ponadczasowego dzieła św. Ludwika Marii Grignon de Montfort O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Więcej...

Wyprawa po żonę

"Wyprawa po żonę" Korzeniowskiego, ponownie wydana blisko 160 lat po swej pierwszej edycji, to kolejna pozycja serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX wieku. Więcej...

Pójdźmy za Nim!

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się wyjątkowa książeczka - wizytówka serii Magna carta. To niemal zapomniana - niewygodna, bo katolicka - wiecznie aktualna nowela Henryka Sienkiewicza zatytułowana "Pójdźmy za Nim!". Więcej...

Katechizm św. Piusa X

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować nowe wydanie (4 kolory okładki do wyboru!) wybitnego dzieła świętego papieża - Piusa X - ponadczasowego i ortodoksyjnego katechizmu dla osób dorosłych i młodzieży. Więcej...

Cesarski odstępca

Staraniem WDS ukazała się kolejna książka Louisa de Wohla – już piętnasta! – „Cesarski odstępca” goszcząca – niejako w drodze wyjątku – w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 1

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 2

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

O mitrę hospodarską

"O mitrę hospodarską" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to siódma z nowej serii - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Posłaniec Króla

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się długo oczekiwana książka Louisa de Wohla (już czternasta!) "Posłaniec Króla" goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Tiara i korona, t. 1

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Tiara i korona, t. 2

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 1

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 2

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Matka Boża i Jej rodzina

Nakładem WDS ukazała się książka z godnymi uwagi wywiadami z szesnastoma rozmówcami oraz artykułami autorstwa Kajetana Rajskiego o Najświętszej Maryi Pannie, Jej świętach i kulcie oraz Jej bliższej i dalszej rodzinie, a także o siedmiu szkaplerzach. Więcej...

Bez dogmatu

"Bez dogmatu" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to czwarta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Puszcza

Powieść "Puszcza" Józefa Weyssenhoffa, ponownie wydana wiek po pierwszej edycji, to trzecia z serii książek Magna carta zawierającej wielkie i ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Wiry

"Wiry" Henryka Sienkiewicza (1846–1916), ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to druga z nowej serii książek - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Na polu chwały

"Na polu chwały" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, otwiera nową serię książek - Magna carta - zawierającą wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Śmierć i sąd

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Niebo i piekło

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Koniec świata

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Tylko Kościół. Apologetyka

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować w stulecie śmierci autora pierwsze polskie tłumaczenie książki „Tylko Kościół. Apologetyka” dobitnie dowodzącej, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. Więcej...

Nawrócenie i magia

„Nawrócenie i magia” Gilberta Keitha Chestertona to rozszerzona edycja książki wydanej wcześniej przez WDS. Pozycja zawiera „Kościół katolicki i konwersję”, także „Dokąd prowadzą wszystkie drogi” oraz – premierowo – sztukę: „Magia. Komedia fantastyczna”. Więcej...

Pasterz świata

Po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu wspaniała, osobista książka Louisa de Wohla goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Poznaj wyśmienitą biografię „Pasterz świata” o losach Piusa XII. Więcej...

O naśladowaniu Chrystusa

Tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład genialnej książki Tomasza a Kempis, oprócz Pisma Świętego najbardziej popularnego dzieła literatury chrześcijańskiej w historii. Książka nawróciła więcej ludzi, aniżeli zawiera liter na swych kartach! Więcej...

Błogosławieni i słudzy Boży

Nakładem WDS ukazała się książka z pasjonującymi wywiadami o dwunastu błogosławionych i sześciu sługach Bożych przeprowadzonymi przez Kajetana Rajskiego z dziewiętnastoma rozmówcami, zwierająca także teksty o niezwykłym dziedzictwie czterech świętych. Więcej...

http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/818366baner_Wampir.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/391645baner_Hetmani.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/410401baner_Traktat_o_doskonalym_nabozenstwie.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/890362baner_Wyprawa_po_zone.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/432152baner_Pojdzmy_za_Nim.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/229445baner_Pius_X.JPG http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/657702baner_RCesarski.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/587604baner_Listy_1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/329658baner_Listy_2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/830971baner_MitreHospodarska.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/811784baner_poslaniec_krola.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/631027baner_TiaraiKorona1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/235694baner_TiaraiKorona2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/669600baner_RPolanieckich2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/244631baner_RPolanieckich1.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/957404baner_MB_i_jaj_rodzina_czyli_kto.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/206161baner_Bez_dogmatu.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/379606baner_Puszcza.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/635690baner_Wiry.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/945785baner_Na_polu_chwaly.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/689327baner_Smierc_i_sad.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/471952baner_Niebo_i_pieklo.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/330416baner_KoniecSwiata.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/661023baner_Tylko_Kosciol.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/477625baner_chesterton2.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/154209baner_Pasterz.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/265341baner_OnasladowaniuChrystusa.jpg http://rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/589607baner_SiBczylikto.jpg
 
Dziecko a przemoc w mediach PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 
czwartek, 11 maja 2017 22:53

Prowadzone przez wiele lat badania naukowe zmierzające do wyjaśnienia relacji zachodzących między zachowaniem agresywnym a użyciem różnych technologii medialnych nie doprowadziły do uzyskania jednoznacznych i zgodnych wyników.

Jedną z przyczyn trudności w dostarczeniu przejrzystych wytycznych jest złożoność zarówno zachowań agresywnych, pozostających pod wpływem czynników ryzyka na wielu płaszczyznach oraz różnych mechanizmów jak też narzędzi technologicznych i medialnych, które różnią się między sobą cechami formalnymi przekazu.

Zasadniczo można mówić o dwóch przeciwstawnych stanowiskach. Pierwsze z nich nie wskazuje bezpośredniego związku między rosnącą liczbą scen przemocy w telewizji a zwiększającą się liczbą zachowań aspołecznych i agresywnych wśród dzieci i młodzieży, natomiast wskazuje się inne – pozamedialne źródła agresywnych zachowań. Ujęcie drugie zakłada, że wprawdzie agresywność może mieć komponent biologiczny, to jednak czynniki sytuacyjne, społeczne i medialne mają znaczący wpływ na uaktywnienie się i intensywność zachowań agresywnych.

W historii badań nad oddziaływaniem mediów pojawił się również pogląd, że przekaz filmowy i telewizyjny nie wywiera żadnego wpływu na postawy. Bardzo silne pobudzanie emocjonalne scenami grozy, agresji, przemocy występuje na etapie początkowym, później na skutek wielokrotnego oglądania tych scen przychodzi zobojętnienie, brak reakcji na przedstawiane obrazy.

Psychologiczne mechanizmy zachodzące podczas oglądania agresywnych zachowań przez dziecko przebiegają mimowolnie bez wysiłku, a dodatkowo wzmacniane są przez towarzyszące im dogodne okoliczności zewnętrzne, do których można zaliczyć:

1) ekspozycję przemocy w czystej formie: bez ukazania cierpienia ofiary oraz brak negatywnych skutków agresji powoduje, że dzieci mogą stać się mniej wrażliwe na ból, cierpienie innych oraz mogą się uniewrażliwić na negatywne skutki przemocy w realnym życiu;

2) ukazywanie aktu przemocy jako zachowania nagradzanego, pokazywanego w postaci usprawiedliwionej aprobatą społeczną, co powoduje zwiększone prawdopodobieństwo agresywnych zachowań dzieci wobec innych. W takiej sytuacji przemoc traktowana jest przez dziecko jako normalna reakcja na stres, frustrację i sposób rozwiązywania konfliktów, która nie pociąga za sobą konsekwencji;

3) pokazywanie przemocy jako sprawiającej satysfakcję powoduje, że dziecko nie ma poczucia winy związanego z jego własnym zachowaniem agresywnym; zwraca też mniejszą uwagę na agresję występującą wokół niego. Programy, w których pojawia się przemoc, charakteryzują się często prymitywnym sposobem wypowiedzi, często występującymi wulgaryzmami, co jest poważnym zagrożeniem dla rozwoju kultury języka u dzieci;

4) nierealistyczność pokazywanej w mediach przemocy, która polega na tym, że wielokrotnie jest ona przedstawiana jako „czysta”, pozbawiona negatywnych konsekwencji, tak dla ofiary przemocy, jak też jej sprawcy. Często jest ona „usprawiedliwiona”, „efektowna” i „humorystyczna”, przez co ma być osłabiona jej wymowa, a forma przekazu ma wydźwięk sytuacyjnie komediowy . J. Szafraniec zwraca uwagę, że „stężoną dawkę teletoksyn oferują niespotykane dotąd gatunki filmowe takie jak: splattery, slasnery, horrory, thrillery, stuffy, porno, reality show itd. Dziecięce mikrofony wzroku i słuchu wychwytują i rejestrują na «magnetofonowej taśmie» pamięci teletoksyczne zachowania i wzorce, które początkowo naśladowane w zabawach «na niby» ujawniają się następnie w realnym zachowaniu poprzez groźną identyfikację. Nie chodzi tutaj o zwykłą prezentację aktu przemocy, ile o otoczkę filozoficzną i przesłanie temu towarzyszące” .

5) ukazywanie przemocy jako skutecznego sposobu osiągania pozytywnych celów powoduje, że dzieci, które widzą nagromadzenie przemocy, są skłonne traktować ją jako powszechny element prawdziwego życia, jak też uznać przemoc jako akceptowany społecznie i efektywny sposób rozwiązywania problemów życiowych . W efekcie potrzeba dominacji nad innymi osobami rodzi zapotrzebowanie na bycie sprytnym, bezwzględnym i może wyzwolić lub ułatwić wyuczone zachowania agresywne .

Nastawienie na odbiór treści medialnych, w których występuje przemoc, znacząco wpływa na zainteresowania dziecka, zmienia jego emocjonalność i styl życia, powoduje oderwanie od rzeczywistości i bierność społeczną, również sprawia, że zachodzą niekorzystne zmiany w zachowaniu społecznym, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży . Przejawia się to zarówno w odrzucaniu pewnych norm i wartości, jak też w przejmowaniu z mediów postaw i zachowań, ważnych w opinii dziecka.

Uwzględniając możliwość destrukcyjnego wpływu przekazów medialnych na dzieci i młodzież należy pamiętać, iż ważnym kryterium jest czas spędzony przed szklanym ekranem i monitorem komputera. Niewłaściwy sposób korzystania z mediów prowadzi często do uzależnienia od nich, a tym samym potrzeby coraz silniejszych wrażeń i doświadczanych emocji. Czas dziecka w wieku szkolnym, w głównej mierze zdominowany jest przez korzystanie z mediów audiowizualnych, które niejako podporządkowują sobie inne zajęcia i wprowadzają trwałe zmiany w planie dnia. Literatura przedmiotu zjawisko wpływu mediów na strukturę czasu dziecka określa terminem „efekt wyporności”, ponieważ posiadają one skuteczną siłę wypierania z życia dziecka szeregu czynności niezbędnych dla jego rozwoju osobowego . Kategoria czasu łączy się także z „efektem usypiania”, który występuje wówczas, gdy dziecko wraz z upływem czasu bardziej akceptuje przekazywane informacje w mediach, niż w czasie ich rzeczywistego odbioru. Potwierdza to zjawisko T. Goban-Klas, bowiem: „Im więcej czasu odbiorcy poświęcają telewizji, tym bardziej ich wyobrażenia upodabniają się do telewizyjnego wyobrażenia rzeczywistości, nawet, gdy rozmija się on z ich osobistym doświadczeniem” . Kategorie czasu i przestrzeni w mediach praktycznie nie istnieją, dlatego też nie pełnią one roli porządkującej rzeczywistość.

Elektroniczne media znoszą granice identyfikacji grupowej, tworząc system informacji terytorialnie nieograniczony. Wraz z zastosowaniem technologii cyfrowej wzrasta możliwość manipulacji obrazem i dźwiękiem, co łączy się z trudnościami w odróżnieniu rzeczywistości od prezentowanej fikcji. Ta sugestywność obrazu medialnego wymaga wielkiej rozwagi odbiorcy, szczególnie tego młodego, aby nie przyjął on prezentowanego obrazu za prawdę o świecie . Media nie pomagają człowiekowi w tworzeniu zintegrowanego obrazu świata, ale usiłują zarówno odbiorcę, jak i rzeczywistość modelować na właściwy sobie sposób. Wywieranie wpływu przez nadawcę na odbiorcę odbywa się drogą pośrednią i polega, jak wskazuje S. Frycie i J. Koblewska, na „[…] urabianiu świadomości odbiorców przez celowe doprowadzenie do nich treści zawierających określone idee, wartości, poglądy i przekonania” . Taka forma przekazu sprzyja zarówno wyobcowaniu z realnego życia, jak też identyfikacji z sukcesami innych osób, przy jednoczesnym zapominaniu o realizowaniu wartości i wynikających z nich postaw we własnym życiu (bierność odbioru jest równoznaczna z poddaniem się manipulacji).

Coraz częściej w propozycjach kultury masowej adresowanej do dzieci widoczne jest wyraźne zacieranie granic między światem dziecka a światem osób dorosłych poprzez promowanie wzorców zachowań, stylu bycia i form spędzania wolnego czasu. Świat prezentowany w filmach, grach komputerowych i kolorowej prasie przeznaczonej dla najmłodszych odbiorców pełen jest niewłaściwych zachowań, często patologicznych relacji społecznych odnoszących się do bohaterów negatywnych, wśród których brakuje trwałych relacji przyjacielskich, a ludzi łączą zwykle różne sprawy, które doprowadzają do konfliktów, a nawet do tragedii . Postacie negatywne mają złe relacje rodzinne, bohaterowie albo w ogóle nie są pokazywani w relacjach rodzinnych, albo jest to rodzina rozbita. Już w filmach animowanych i grach komputerowych nazbyt często występują wątki sensacyjne i przemocowe, dodatkowo nasycone erotyką. Zdecydowana większość bohaterów funkcjonuje tak, jak bywa to w życiu osób dorosłych (walczy z użyciem broni, ściga przestępców, stosuje przemoc, pali papierosy, pije alkohol, używa wulgaryzmów), ubiera się podobnie i używa ich słownictwa. Oferta medialna dla dzieci różni się jedynie formą przekazu, a nie treścią. B. Łaciak uważa, że dziecko jako „odbiorca traktowane jest tak samo jak człowiek dorosły i ta koncepcja zamierzona, czy też nie przez nadawców jest zbieżna z nurtami antypedagogicznymi” .

Warto podkreślić, że pojawienia się i uczenia zachowań agresywnych nie można uznać za skutek oddziaływania jednego tylko czynnika, lecz interakcji czynników ryzyka z różnych poziomów, które działają synergicznie.

1. Inaczej oddziałuje agresja fikcyjna, filmowa, a inaczej informacje przedstawiające autentyczne wydarzenia agresywne. Trudno jednoznacznie rozstrzygnąć, które oddziałują intensywniej. Agresja fikcyjna może być przedstawiona w sposób bardziej wyrafinowany, przemawiający do zmysłów odbiorcy, zwłaszcza młodszego, natomiast agresja dokumentalna jest bardziej wiarygodna, bo autentyczna. W każdym razie im bardziej program i bohaterowie programów telewizyjnych wydają się dziecku realistyczni, tym większe jest prawdopodobieństwo przejęcia przez nie zachowania z telewizyjnych wzorów.

2. Oddziaływanie agresji prezentowanej w telewizji jest związane z płcią młodego odbiorcy. Badania potwierdzają, że bardziej podatni na sceny agresji są chłopcy, niż dziewczęta. Pewnym wyjaśnieniem są odmienne reguły wychowania, dziewczętom wpaja się układność, natomiast chłopcom pozwala się na zachowania, w których zawarta jest pewna doza agresji; toleruje się takie zachowania, a nieraz wzmacnia się je. Manifestowanie agresji jest elementem roli „prawdziwego mężczyzny” . Ponadto dziewczęta wcześniej dojrzewają, przez co szybciej i łatwiej od chłopców odróżniają fikcję od rzeczywistości. Chłopcy wiele scen fikcyjnych przyjmują za zachowania realne, co w efekcie prowadzi do silniejszego przeżywania i ulegania presji scen agresywnych i do działań naśladowczych, bez wyraźnej świadomości konsekwencji tych działań (zabawa w zabijanie). Badania przeprowadzone przez Belsona na 1500 londyńskich chłopcach w wieku od 12 do 17 lat doprowadziły do wniosku, że chłopcy, którzy oglądają najwięcej programów telewizyjnych ukazujących przemoc, popełniają również najwięcej czynów społecznie niebezpiecznych i przestępczych. Ekspozycja na przemoc zawartą w komiksach i filmach jest dodatnio skorelowana z czynami o dużej i małej szkodliwości, natomiast ekspozycja na przemoc w czasopismach jest związana z czynami o mniejszej szkodliwości. Agresywność w sporcie i użycie wulgarnego języka są związane z większą ekspozycją na przemoc w telewizji .

3. Związek stymulacji między medialnymi przekazami agresji a zachowaniami dzieci i młodzieży nie oznacza, że media są jedyną albo główną przyczyną agresji. Badania coraz wyraźniej wskazują na genetyczno-biologiczne i kulturowe współkomponenty agresji. Przemoc rodzi przemoc, z ekranu przenosi się na ulicę, ale dochodzi do tego tym szybciej, im więcej frustracji nagromadziło się w telewidzu – frustracji uwarunkowanej kulturowo. Człowiek sfrustrowany łatwiej ulega wpływom ukazywanych w telewizji zachowań agresywnych i działa bardziej irracjonalnie. Swoją agresję usprawiedliwia złem rzekomo tkwiącym w ofierze agresji. Wytwarza się swoistego rodzaju błędne koło: dziecko naładowane frustracją łatwiej ulega medialnej przemocy, ale również chętniej niż inne dzieci ogląda medialną przemoc.

Dr Dorota Bis

Źródło: Instytut Edukacji Narodowej

 
Start Publicystyka Publicystyka Dziecko a przemoc w mediach
 

WIADOMOŚCI

CIEKAWOSTKI

WYWIADY

PUBLICYSTYKA

KOMPENDIUM

LITERATURA

DZIECIARNIA